Οι αποτυχίες των ευρωπαϊκών πολιτικών και η εκτίναξη του κόστους δανεισμού βάζουν βίαιο φρένο στα παράλογα αφηγήματα των Βρυξελλών, την ώρα που οι αγορές ομολόγων εκδικούνται.
Ένα τεράστιο οικονομικό και πολιτικό αδιέξοδο αποκαλύπτεται με τον πιο βίαιο τρόπο στην Ευρώπη, καθώς το αφήγημα της λεγόμενης «πράσινες μετάβασης» καταρρέει κάτω από το βάρος της ίδιας του της ουτοπίας. Όσα δισεκατομμύρια κι αν επενδύθηκαν αφειδώς τα προηγούμενα χρόνια σε σχεδιασμούς, η εκτίναξη του κόστους κρατικού δανεισμού και η ολική αναταραχή στις αγορές ομολόγων έρχονται τώρα να βάλουν οριστικό «φρένο» στις ιδεοληψίες των Βρυξελλών.
Η εκτός πραγματικότητας πολιτική των ευρωπαϊκών ελίτ προσκρούει πλέον στον τοίχο της σκληρής οικονομίας, αφήνοντας τις υπερχρεωμένες χώρες εκτεθειμένες σε έναν νέο εφιάλτη.
Εκτίναξη του κόστους δανεισμού: Στα ύψη Γαλλία, Βέλγιο και Ιταλία.
Οι πιέσεις στις αγορές κρατικού χρέους εντείνονται επικίνδυνα, με τη Γαλλία να βρίσκεται στο επίκεντρο του σεισμού.
Στις 22 Οκτωβρίου, η απόδοση του δεκαετούς γαλλικού ομολόγου ξεπέρασε το 5%, φθάνοντας στο υψηλότερο επίπεδο των τελευταίων 24 ετών, ενώ η διαφορά απόδοσης έναντι του γερμανικού ομολόγου άγγιξε τις 180 μονάδες βάσης, θυμίζοντας την κρίση χρέους του 2011.
Παράλληλα, το κόστος δανεισμού του Βελγίου εκτινάχθηκε στο 4,54% –στο υψηλότερο σημείο από το 2012– ενώ οι ιταλικές αποδόσεις κινούνται κοντά στο 4,62%.
Οι εξελίξεις αυτές απειλούν άμεσα να παρασύρουν και τις υπόλοιπες οικονομίες, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας.
Προειδοποίηση ESM: Πρόσθετη «θηλιά» στο δημόσιο χρέος έως το 2035.
Την εφιαλτική εικόνα επιβεβαιώνει και ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας (ESM).
Σε ανάλυσή του στις 9 Οκτωβρίου, ο ESM επισημαίνει ότι οι μέσες αποδόσεις των δεκαετών κρατικών ομολόγων της Ευρωζώνης πλησίασαν το 4% τον Σεπτέμβριο του 2026.
Σύμφωνα με τις προβολές του, το συνολικό δημόσιο χρέος της Ευρωζώνης κινδυνεύει να φθάσει στο 109% του ΑΕΠ έως το 2035 –ποσοστό κατά 7,2 μονάδες υψηλότερο από τις προηγούμενες εκτιμήσεις.
Για να μαζευτεί η ζημιά, οι κυβερνήσεις θα υποχρεωθούν σε νέες σκληρές δημοσιονομικές προσαρμογές ύψους 0,8% του ΑΕΠ, εξανεμίζοντας κάθε δυνατότητα κρατικής ενίσχυσης.
Η ΕΚΤ ομολογεί το αδιέξοδο: Η αβεβαιότητα «παγώνει» τα έργα.
Ακόμη και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, σε παρέμβασή της στις 19 Οκτωβρίου, αναγκάστηκε να παραδεχθεί ότι η τεχνητή αισιοδοξία τελείωσε.
Η ΕΚΤ υπογράμμισε ότι η αβεβαιότητα και η αδυναμία πρόσβασης σε χρηματοδότηση αποτελούν ανυπέρβλητα εμπόδια.
Οι επιχειρήσεις καθυστερούν ή ακυρώνουν τις επενδύσεις τους, ενώ οι τράπεζες αυστηροποιούν τους όρους δανειοδότησης, εγκλωβίζοντας την αγορά σε έναν φαύλο κύκλο.
Αστρονομικές απαιτήσεις 660 δισ. ευρώ ετησίως για ένα ανέφικτο όνειρο.
Το μέγεθος της ευρωπαϊκής παράνοιας αποτυπώνεται στους αριθμούς της ίδιας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
Για να συντηρηθούν οι πράσινοι στόχοι, απαιτούνται επενδύσεις ύψους 660 δισεκατομμυρίων ευρώ ετησίως για την περίοδο 2026–2030, ποσό που θα εκτοξευθεί στα 695 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως την περίοδο 2031–2040!
Πρόκειται για ποσά σχεδόν τριπλάσια από τα 240 δισ. ευρώ που δαπανούνταν την δεκαετία 2011–2021.
Με τα δημόσια ταμεία άδεια και τους ιδιώτες επενδυτές να αποχωρούν λόγω του υψηλού κόστους κεφαλαίου, τα ποσά αυτά αποδεικνύονται εκτός πραγματικότητας.
Οι ΑΠΕ καταρρέουν υπό το βάρος των επιτοκίων.
Οι τεχνολογίες καθαρής ενέργειας, όπως τα φωτοβολταϊκά και τα αιολικά πάρκα, αποδεικνύονται οι πλέον ευάλωτες στην αύξηση των επιτοκίων.
Καθώς απαιτούν τεράστια αρχικά κεφάλαια πριν καν παραγάγουν την πρώτη κιλοβατώρα, η εκτίναξη του κόστους δανεισμού εξαφανίζει κάθε προσδοκώμενη κερδοφορία.
Όπως επισημαίνει και η Wood Mackenzie, η οικονομική βιωσιμότητα των έργων αυτών έχει πληγεί καίρια.
Η Ευρώπη βρίσκεται πλέον εγκλωβισμένη ανάμεσα στις ιδεολογικές της εμμονές και στην οικονομική πραγματικότητα, με τις κακές πολιτικές των Βρυξελλών να οδηγούν σε πλήρες αδιέξοδο.
www.bankingnews.gr
Η εκτός πραγματικότητας πολιτική των ευρωπαϊκών ελίτ προσκρούει πλέον στον τοίχο της σκληρής οικονομίας, αφήνοντας τις υπερχρεωμένες χώρες εκτεθειμένες σε έναν νέο εφιάλτη.
Εκτίναξη του κόστους δανεισμού: Στα ύψη Γαλλία, Βέλγιο και Ιταλία.
Οι πιέσεις στις αγορές κρατικού χρέους εντείνονται επικίνδυνα, με τη Γαλλία να βρίσκεται στο επίκεντρο του σεισμού.
Στις 22 Οκτωβρίου, η απόδοση του δεκαετούς γαλλικού ομολόγου ξεπέρασε το 5%, φθάνοντας στο υψηλότερο επίπεδο των τελευταίων 24 ετών, ενώ η διαφορά απόδοσης έναντι του γερμανικού ομολόγου άγγιξε τις 180 μονάδες βάσης, θυμίζοντας την κρίση χρέους του 2011.
Παράλληλα, το κόστος δανεισμού του Βελγίου εκτινάχθηκε στο 4,54% –στο υψηλότερο σημείο από το 2012– ενώ οι ιταλικές αποδόσεις κινούνται κοντά στο 4,62%.
Οι εξελίξεις αυτές απειλούν άμεσα να παρασύρουν και τις υπόλοιπες οικονομίες, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας.
Προειδοποίηση ESM: Πρόσθετη «θηλιά» στο δημόσιο χρέος έως το 2035.
Την εφιαλτική εικόνα επιβεβαιώνει και ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας (ESM).
Σε ανάλυσή του στις 9 Οκτωβρίου, ο ESM επισημαίνει ότι οι μέσες αποδόσεις των δεκαετών κρατικών ομολόγων της Ευρωζώνης πλησίασαν το 4% τον Σεπτέμβριο του 2026.
Σύμφωνα με τις προβολές του, το συνολικό δημόσιο χρέος της Ευρωζώνης κινδυνεύει να φθάσει στο 109% του ΑΕΠ έως το 2035 –ποσοστό κατά 7,2 μονάδες υψηλότερο από τις προηγούμενες εκτιμήσεις.
Για να μαζευτεί η ζημιά, οι κυβερνήσεις θα υποχρεωθούν σε νέες σκληρές δημοσιονομικές προσαρμογές ύψους 0,8% του ΑΕΠ, εξανεμίζοντας κάθε δυνατότητα κρατικής ενίσχυσης.
Η ΕΚΤ ομολογεί το αδιέξοδο: Η αβεβαιότητα «παγώνει» τα έργα.
Ακόμη και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, σε παρέμβασή της στις 19 Οκτωβρίου, αναγκάστηκε να παραδεχθεί ότι η τεχνητή αισιοδοξία τελείωσε.
Η ΕΚΤ υπογράμμισε ότι η αβεβαιότητα και η αδυναμία πρόσβασης σε χρηματοδότηση αποτελούν ανυπέρβλητα εμπόδια.
Οι επιχειρήσεις καθυστερούν ή ακυρώνουν τις επενδύσεις τους, ενώ οι τράπεζες αυστηροποιούν τους όρους δανειοδότησης, εγκλωβίζοντας την αγορά σε έναν φαύλο κύκλο.
Αστρονομικές απαιτήσεις 660 δισ. ευρώ ετησίως για ένα ανέφικτο όνειρο.
Το μέγεθος της ευρωπαϊκής παράνοιας αποτυπώνεται στους αριθμούς της ίδιας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
Για να συντηρηθούν οι πράσινοι στόχοι, απαιτούνται επενδύσεις ύψους 660 δισεκατομμυρίων ευρώ ετησίως για την περίοδο 2026–2030, ποσό που θα εκτοξευθεί στα 695 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως την περίοδο 2031–2040!
Πρόκειται για ποσά σχεδόν τριπλάσια από τα 240 δισ. ευρώ που δαπανούνταν την δεκαετία 2011–2021.
Με τα δημόσια ταμεία άδεια και τους ιδιώτες επενδυτές να αποχωρούν λόγω του υψηλού κόστους κεφαλαίου, τα ποσά αυτά αποδεικνύονται εκτός πραγματικότητας.
Οι ΑΠΕ καταρρέουν υπό το βάρος των επιτοκίων.
Οι τεχνολογίες καθαρής ενέργειας, όπως τα φωτοβολταϊκά και τα αιολικά πάρκα, αποδεικνύονται οι πλέον ευάλωτες στην αύξηση των επιτοκίων.
Καθώς απαιτούν τεράστια αρχικά κεφάλαια πριν καν παραγάγουν την πρώτη κιλοβατώρα, η εκτίναξη του κόστους δανεισμού εξαφανίζει κάθε προσδοκώμενη κερδοφορία.
Όπως επισημαίνει και η Wood Mackenzie, η οικονομική βιωσιμότητα των έργων αυτών έχει πληγεί καίρια.
Η Ευρώπη βρίσκεται πλέον εγκλωβισμένη ανάμεσα στις ιδεολογικές της εμμονές και στην οικονομική πραγματικότητα, με τις κακές πολιτικές των Βρυξελλών να οδηγούν σε πλήρες αδιέξοδο.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών